پیشینه اجرای پروژه تعمیم ترسیب کربن

پروژه ترسیب کربن کشور برای اولین بار در سال ۱۳۸۳ با همکاری سازمان جنگل­ ها، مراتع و آبخیزداری کشور، دفتر عمران ملل متحد (UNDP) و تسهیلات زیست محیطی جهانی (GEF) در منطقه حسین ­آباد غیناب شهرستان سربیشه در استان خراسان جنوبی، با هدف تحقق یکی از اولویت­ های توسعه دولت جمهوری اسلامی ایران یعنی بیابانزدایی و به ­منظور توسعه مدل مدیریت مشارکتی مراتع در مناطق خشک و نیمه ­خشک با هدف محرومیت­ زدایی و افزایش جذب کربن خاک طراحی شده است. طرح مدیریت مشارکتی منابع طبیعی و توسعه روستایی (پروژه ترسیب کربن) در منطقه حسین آباد غیناب شهرستان سربیشه خراسان جنوبی طی دو مرحله (فاز اول از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۸ و فاز دوم از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۴) وارد فاز اجرایی شد و در ادامه طی سه مرحله به سایر استان­ ها (۱۳۹۱ تا ۱۳۹۳ استان ­های کرمان و تهران، ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ استان­ های البرز، سمنان، مرکزی و بوشهر، ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۴ استان­ های آذربایجان غربی، فارس، گلستان، ایلام، اصفهان، خراسان رضوی، خراسان شمالی، خراسان جنوبی، قم، سیستان و بلوچستان، یزد، منطقه جنوب کرمان و شهرستان قلعه گنج) تعمیم داده شد و در حال حاضر در۲۰ استان کشور در حال اجر است. یکی از اهداف پروژه توانمندکردن مردم محلی و از جمله زنان روستایی در راستای برنامه­ ریزی و توسعه منطقه­ ای است. در واقع پروژه در سه سطح محلی (بهبود شاخص­ های توسعه انسانی)، ملی (احیای مراتع تخریب یافته در مناطق خشک و نیمه خشک با مشارکت مردم) و جهانی (ارائه مدلی اقتصادی برای ترسیب کربن و کاهش گازهای گلخانه­ ای) اهداف خود را دنبال می­ کند. این پروژه در مواردی دیگر مانند؛ ایجاد گروه­ های توسعه روستایی، صندوق­ های اعتباری خرد و… نیز به موضوع مشارکت منطقه ­ای تأکید نموده است. اجزای این پروژه را می ­توان به چهار بخش محرومیت ­زدایی، مشارکت و کارگروهی، مشارکت و توانمندسازی جوامع محلی و احیای مراتع و ارائه مدلسازی ترسیب کربن تقسیم نمود. در پروژه ترسیب کربن از الگویی تحت عنوان الگوی مفهومی توسعه انسانی پایدار برای مدیریت مشارکتی منابع طبیعی و برنامه ­ریزی توسعه روستایی استفاده می ­شود.

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

می خواهید در گفتگو ها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *