پروژه آموزشی معیشتی نساجی روستای تفتازان

زنان از ارکان اصلی خانواده به ویژه در مناطق روستایی محسوب می‌شوند و هر اندازه به آنان توجه بیشتر شود، شاهد ماندگاری بیشتر روستاییان در این مناطق خواهیم بود. لذا ایجاد اشتغال پایدار برای زنان روستایی و مشارکت بیشتر آنان در فعالیت‌های اجتماعی نقش بسیار در کاهش مهاجرت به شهرها دارد. از اینرو  اشتغالزایی بخش غیرکشاورزی را میتوان راهبرد مناسبی برای اشتغال روستایی دانست و در این میان صنایع روستایی برای راهکار اشتغالزایی و افزایش درآمد روستائیان، نسبت به سایر فعالیتهای غیرکشاورزی مفیدتر است. صنایع کوچک روستایی به لحاظ توانایی بالایی که در جذب نیروی کار دارند، منابع عمده­ای برای کسب درآمد هستند که منجر به کاهش شکاف درآمدی در سطح روستا می­گردد. این بخش می­تواند برای گروههای کم ­زمین یا فاقد زمین که درآمد کشاورزی پاسخگوی نیازهایشان نیست، به ویژه در دوران رکود کشاورزی (یعنی زمانی که تقاضا برای نیروی کار نسبت به فصل کاری کمتر است) ایجاد اشتغال و درآمد نماید، بی تردید اشتغالزایی این بخش از خروج نیروی کار از روستاها که عامل اصلی رشد سابقه صنایع کوچک در کشور‌لجام گسیخته حاشیه شهرها و مشکالت عدیده اقتصادی­‌اجتماعی است، جلوگیری می­کند. با توجه به عدم اشتغال بانوان در روستای تفتازان و بیکاری آنان در نیمه دوم سال و برگزاری جلسات متعدد گروه برنامه ریزی و توسعه روستای تفتازان، آموزش معیشت نساجی در دو فاز انجام شد.

هدف:

از مهمترین اهداف آموزش معیشت نساجی در روستای تفتازان،  می­توان به ایجاد اشتغال و افزایش درآمد گروههای کم درآمد روستایی، کاهش مهاجرت به شهرها و تقویت روحیه خودباوری در زنان و مستحکم شدن بنیان خانواده و  کاهش فقر در مناطق روستایی اشاره نمود.

شرح کار:

به درخواست اعضای گروه برنامه ریزی و توسعه روستای تفتازان، اجرای طرح معیشت پایدار صنایع دستی برای ۲۵ نفر از افراد متقاضی از طریق تسهیلات پروژه مدیریت جامع و منارید در قالب وام  در دستور کار قرار گرفت. لازم به ذکر است که نقش مردم در اجرای این طرح تهیه مکان، پرداخت اقساط منظم وام به صندوق، پرداخت هزینه آموزشی مبلغ ۲۰۰۰۰۰ ریال جهت واریز به صندوق گروه می­باشد. و سهم پروژه مدیریت جامع و منارید معادل ۲۸۰ میلیون ریال می باشد. به دنبال انعقاد موافقتنامه در آذر ماه ۱۳۹۵ سرمایه گذار بخش خصوصی (آقای محمدی) در ابتدا دستگاه­های چند کاره نساجی را وارد روستا نموده و در محل آموزش قرار دادند و به دنبال آن آموزش نحوه کار با دستگاه و نحوه تولید انواع پارچه را آغاز نمودند. پیرو مرحله اول آموزش معیشت نساجی و  بازدید بانوان متقاضی آموزش معیشت نساجی از روستای رویین(مورخه ۹۶٫۰۵٫۱۰)، جلسات متعددی توسط تسهیلگران و گروه برنامه ریزی و توسعه روستا برگزار گردید که خواهان آموزش دوره دوم معیشت نساجی توسط خانم کاوه گردیدند. خانم کاوه از مهرماه ۹۶ وارد روستا شد و دوره دوم آموزش رادر دو شیفت صبح و عصر  شروع نمودند. در ابتدای شروع مرحله دوم آموزش، تعداد ۱۸ نفر از بانوان روستا متقاضی بودند اما پس از شروع دوره و مشاهده ی پشتکار مربی آموزشی و نحوه­ ی آموزش ایشان، بانوان دیگری نیز متقاضی گردیدند و در کلاس های آموزشی شرکت نمودند.

شیوه اجرای طرح:

پیگیری و جست و جو برای مربی آموزشی توسط تسهیلگران پروژه صورت گرفت و دو دوره آموزش معیشت نساجی در آذر ماه ۹۵ و مهرماه ۹۶ در روستای تفتازان برگزار گردید.

اثرات اجرای طرح:

با توجه به بیکاری بانوان روستای تفتازان بویژه در نیمه ی دوم سال، این پروژه باعث اشتغالزایی ۲۴ نفر از بانوان روستا در زمان اوج بیکاری همسرانشان بعلت رکود امور کشاورزی و دامداری، شده است. جدا از بحث اشتغالزایی این پروژه معیشتی میتواند در حل مسائل نابرابری و توزیع درآمد و امکانات، مهاجرت، امنیت ملی، آمایش سرزمین، رشد بیش از اندازه جمعیت شهرها و آلودگی آن و دیگر موارد بسیار مؤثر باشد. از طرفی روحیه ی تولیدی و رقابت در تولید  به خانواده های روستایی بازگشته و درصدد توسعه ی صنعت نساجی برآمده اند.


0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

می خواهید در گفتگو ها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *